مدلهای سهبعدی (سهبعدی) یک جسم فیزیکی با استفاده از مجموعهای از نقاط در فضای سهبعدی را نشان میدهند که توسط موجودات هندسی مختلفی مانند مثلثها، خطوط، سطوح منحنی و غیره به هم متصل میشوند. مجموعهای از دادهها (نقاط و اطلاعات دیگر)، مدلهای سهبعدی هستند. را می توان با دست، به صورت الگوریتمی (مدل سازی رویه ای) یا اسکن کرد. سطوح آنها ممکن است با نقشهبرداری بافت بیشتر تعریف شود.
مدلهای سهبعدی بهطور گسترده در همه جا در گرافیکهای سهبعدی و CAD استفاده میشوند. استفاده از آنها قبل از استفاده گسترده از گرافیک های سه بعدی در رایانه های شخصی است. بسیاری از بازیهای رایانهای قبل از اینکه رایانهها بتوانند آنها را در زمان واقعی رندر کنند، از تصاویر از پیش رندر شده مدلهای سهبعدی بهعنوان اسپریت استفاده میکردند. سپس طراح میتواند مدل را در جهتها و نماهای مختلف ببیند، این میتواند به طراح کمک کند تا ببیند آیا شی در مقایسه با دید اصلیاش آنطور که در نظر گرفته شده است ایجاد شده است. دیدن طرح به این صورت می تواند به طراح/شرکت کمک کند تا تغییرات یا بهبودهای مورد نیاز محصول را کشف کند.
امروزه مدل های سه بعدی در زمینه های مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. صنعت پزشکی از مدل های دقیق اندام ها استفاده می کند. اینها ممکن است با چند برش تصویر 2 بعدی از MRI یا سی تی اسکن ایجاد شوند. صنعت سینما از آنها بهعنوان شخصیتها و اشیاء برای تصاویر متحرک متحرک و واقعی استفاده میکند. صنعت بازیهای ویدیویی از آنها به عنوان دارایی برای بازیهای رایانهای و ویدیویی استفاده میکند. بخش علم از آنها به عنوان مدل های بسیار دقیق ترکیبات شیمیایی استفاده می کند.صنعت معماری از آنها برای نشان دادن ساختمانها و مناظر پیشنهادی بهجای مدلهای معماری فیزیکی و سنتی استفاده میکند. جامعه مهندسی از آنها به عنوان طراحی دستگاه ها، وسایل نقلیه و سازه های جدید و همچنین بسیاری از کاربردهای دیگر استفاده می کند. در دهههای اخیر، جامعه علوم زمین شروع به ساخت مدلهای زمینشناسی سه بعدی به عنوان یک روش استاندارد کرده است. مدلهای سهبعدی همچنین میتوانند مبنایی برای دستگاههای فیزیکی باشند که با چاپگرهای سه بعدی یا دستگاههای CNC ساخته میشوند.